Drodzy w Chrystusie, Bracia i Siostry!<\/p>\n
W tym dniu, kt\u00f3ry Pan uczyni\u0142, radujmy si\u0119 (\u2026) i weselmy<\/em>. Przecie\u017c prze\u017cywamy \u015bwi\u0119to radosne Paschalnej Ofiary<\/em> – Chrystus zmartwychwsta\u0142, jak zapowiedzia\u0142, radujmy si\u0119 wszyscy, poniewa\u017c kr\u00f3luje na wieki. <\/em>W dzisiejszej liturgii zdecydowanie wybrzmiewa wiele podobnych s\u0142\u00f3w wyra\u017caj\u0105cych rado\u015b\u0107 i\u00a0zach\u0119caj\u0105cych do niej. Czy jednak wyra\u017caj\u0105 one tak\u017ce nasz\u0105 rado\u015b\u0107, czy ka\u017cdy z nas jest w stanie powt\u00f3rzy\u0107 dzisiaj za kr\u00f3lem Dawidem: ucieszy\u0142o si\u0119 moje serce i rozradowa\u0142 si\u0119 m\u00f3j j\u0119zyk<\/em>?<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n L\u0119k, smutek i niepewno\u015b\u0107 s\u0105 nieod\u0142\u0105cznym elementem ludzkiego \u017cycia. Pojawiaj\u0105 si\u0119 w\u00a0r\u00f3\u017cnych sytuacjach i na og\u00f3\u0142 przemijaj\u0105, cho\u0107 przecie\u017c towarzysz\u0105 r\u00f3wnie\u017c niejednemu cz\u0142owiekowi przez bardzo d\u0142ugi czas, nieraz przez ca\u0142e \u017cycie. Dzisiaj s\u0105 one zwielokrotnione przez do\u015bwiadczenie pandemii, zbieraj\u0105cej obfite \u017cniwo \u015bmierci i dotykaj\u0105cej bezpo\u015brednio lub po\u015brednio ka\u017cdego z nas. Z\u00a0jednej strony u\u015bwiadamiamy sobie nasz\u0105 krucho\u015b\u0107 i s\u0142abo\u015b\u0107, a z drugiej – do\u015bwiadczamy mocy mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, kt\u00f3ra przyjmuje bardzo r\u00f3\u017cne, konkretne formy, nieraz nawet heroiczne. Za t\u0119 \u015bwiadczon\u0105 wobec nas mi\u0142o\u015b\u0107 jeste\u015bmy wdzi\u0119czni wszystkim ludziom troszcz\u0105cym si\u0119 i walcz\u0105cym o nasze zdrowie i \u017cycie. Jest ich tak wielu, \u017ce trudno ich tutaj wymieni\u0107, aby nikogo nie pomin\u0105\u0107. Wspierajmy ich naszymi modlitwami, doceniajmy ich s\u0142u\u017cb\u0119 i cieszmy si\u0119, \u017ce takich ludzi wok\u00f3\u0142 nas nie brakuje.<\/p>\n Nade wszystko szukamy jednak nadziei i oparcia – i znajdujemy je – w Bogu. Jak Psalmista wo\u0142amy: Zachowaj mnie, Bo\u017ce, bo chroni\u0119 si\u0119 do Ciebie<\/em>; m\u00f3wimy do Pana: \u00abTy jeste\u015b Panem moim\u00bb. Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, to On m\u00f3j los zabezpiecza (\u2026) On jest po mojej prawicy, nic mn\u0105 nie zachwieje<\/em>. Wierzymy bowiem, \u017ce B\u00f3g wskrzesi\u0142 <\/em>Jezusa \u2013 Swojego Syna, zerwawszy wi\u0119zy \u015bmierci<\/em>, a On jest z nami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata<\/em>. Jezus Zmartwychwsta\u0142y jest z\u00a0nami tak\u017ce w\u00a0najtrudniejszych, trudnych do zrozumienia, chwilach naszego \u017cycia. Niech nic nie pozbawi nas p\u0142yn\u0105cej st\u0105d rado\u015bci!<\/p>\n Ta rado\u015b\u0107 splata si\u0119 jednak z t\u0119sknot\u0105. Nie mo\u017cemy gromadzi\u0107 si\u0119 w naszych parafialnych ko\u015bcio\u0142ach na Eucharystii, aby we wsp\u00f3lnocie wierz\u0105cych prze\u017cy\u0107 sakramentalne spotkanie i\u00a0zjednoczenie z Jezusem. Pasterze odpowiedzialni za powierzonych sobie wiernych musieli podj\u0105\u0107 trudne decyzje, jedne z najtrudniejszych w ich \u017cyciu<\/em>. Podj\u0119li je jednak w duchu odpowiedzialno\u015bci i\u00a0rozs\u0105dku oraz wsp\u00f3\u0142pracy z osobami, kt\u00f3rym zosta\u0142a powierzona troska o nasze bezpiecze\u0144stwo. Te\u00a0trudne decyzje i zwi\u0105zane z nimi zach\u0119ty s\u0105 zakorzenione w wielowiekowym do\u015bwiadczeniu Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry w swojej historii przechodzi\u0142 wielokrotnie przez podobne, dramatyczne pr\u00f3by. Kiedy\u00a0nie mo\u017cna si\u0119 gromadzi\u0107 we wsp\u00f3lnotach parafialnych, trzeba si\u0119 gromadzi\u0107 we wsp\u00f3lnotach domowego Ko\u015bcio\u0142a, korzystaj\u0105c w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci ze wsp\u00f3\u0142czesnych \u015brodk\u00f3w komunikacji. O wielkiej t\u0119sknocie za mo\u017cliwo\u015bci\u0105 przyst\u0119powania do sakrament\u00f3w, za obecno\u015bci\u0105 kap\u0142ana, s\u0142yszeli\u015bmy i czytali\u015bmy wielokrotnie jeszcze przed wybuchem pandemii. Wielu z nas autentycznie si\u0119 wzrusza\u0142o losem zes\u0142a\u0144c\u00f3w w Zwi\u0105zku Sowieckim, czy wi\u0119\u017ani\u00f3w oboz\u00f3w koncentracyjnych. Wzruszeniu towarzyszy\u0142a nieraz wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za to, \u017ce mamy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny niemal na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki i nie brakuje u nas szafarzy sakrament\u00f3w. Mo\u017ce wydawa\u0142o nam si\u0119, \u017ce tak b\u0119dzie ju\u017c zawsze\u2026 A\u00a0przecie\u017c i w naszych czasach w wielu regionach \u015bwiata, nie tylko misyjnych, mo\u017cliwo\u015b\u0107 przyst\u0119powania do sakrament\u00f3w jest bardzo ograniczona, poniewa\u017c brakuje kap\u0142an\u00f3w. Niech wi\u0119c jednym z owoc\u00f3w naszej dzisiejszej t\u0119sknoty b\u0119dzie wytrwa\u0142a modlitwa o nowe powo\u0142ania do s\u0142u\u017cby w Ko\u015bciele, modlitwa o odwag\u0119 dla tych, kt\u00f3rych B\u00f3g powo\u0142uje i o wytrwanie w powo\u0142aniu. Tej\u00a0modlitwie niech towarzyszy tak\u017ce nasza postawa otwarto\u015bci i pomocy
\nA kiedy utrudniona jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 sakramentalnej spowiedzi, nale\u017cy wzbudzi\u0107 \u017cal wyp\u0142ywaj\u0105cy
\nz mi\u0142o\u015bci do Boga mi\u0142owanego nade wszystko (\u017cal doskona\u0142y), kt\u00f3ry odpuszcza grzechy powszednie oraz przynosi przebaczenie grzech\u00f3w \u015bmiertelnych, je\u015bli zawiera mocne postanowienie przyst\u0105pienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko b\u0119dzie to mo\u017cliwe<\/em>.<\/p>\n
\nw rozeznawaniu \u017cyciowego powo\u0142ania oraz umacniania w nim.<\/p>\n